بدین وسیله من یعنی آدم از کلیه دوستانی که بهشون برای سال نو زنگ نزدم یا پیامک (SMS) نفرستادم عذرخواهی میکنم. علت این امر خداپسندانه اینه که شرکت محترم مخابرات هنوز اس ام اس های سال گذشته من رو به مقصد نرسونده.
علت بعدیش اینه که قبض موبایلم همین طوری خداتومن میاد. وای به اینکه بخوام زنگ و اس ام اس هم بزنم. تازه با همه این اوصاف یک پیامک هم برای یکی از استادهامون که اتفاقا یکی از مدیران ارشد شرکت مخابرات ایران هستند فرستادم و علت این اقدام رو توضیح دادم. شماها هم منو ببخشید که بهتون زنگ نزدم.
از این افراد عذرخواهی ویژه می کنم که بهشون زنگ نزدم. سال نو رو از همین تریبون بهشون تبریک میگم و آرزوی لحظات و سالی خوش براشون دارم.
حنیف مزروعی و فرنوش معیری، آرش حسن نیا و خانواده، علی دهقان، منصور ضابطیان، نیلوفر محب علی، کامران نجف زاده، میترا لبافی، بچههای واحدمون، دوستان روزنامهنگار، دوستان مقیم خارج از کشور، فرید صادقی، علی خردپیر، علی حق، رهام وزیری، مرتضی ناعمه، الهام محمودی، مرجان رضی، رامین سفری، مازیار ناظمی، همکلاسیهای دانشکده خبر، صادق چناری و پریسا رهنما و بسیاری از دوستان دیگه که حافظه یا صلاح دید اجازه آوردن نامشون رو بهم نمیده.
You are currently browsing articles tagged فرنوش معیری.
Tags: SMS, آرش حسن نیا, تبریک, تحریم, تحریمی, حنیف مزروعی, رامین سفری, رهام وزیری, سال نو, شرکت مخابرات ایران, صادق چناری, عذرخواهی, علی دهقان, عید, فرنوش معیری, فرید صادقی, مرتضی ناعمه, مرجان طاهر رضی, منصور ضابطیان, نوروز, نیلوفر محبعلی, پریسا رهنما, پیامک