ضرب المثل

از دیشب تا حالا، یعنی از وقتی که خبر آزادی ۱۵نظامی انگلیسی اعلام شد، دنیا در بهت فرو رفته و وبلاگ‌ نویس‌های دنیا دست به کیبورد شدن.
ولی انگار وضعیت ما ایرانی‌ها و انگلیسی‌ها با بقیه فرق می‌کنه.
چون وبلاگ‌نویس‌های ایرانی این کار رو ترس ایران تعبیر می‌کنن و به دولت احمدی‌نژاد گیر می‌دن که یک کاسه ای‌ زیر نیم کاسه داره و باید این بیچاره‌ها رو زودتر آزاد می‌کردن و نباید آتو به دست غربی‌ها می‌داد و هزار و یک جور چیز دیگه.
چندهزار کیلومتر اون طرف تر هم وبلاگ نویس‌های انگلیسی همین قضیه رو می‌زنن تو سر تونی بلر که تو نتونستی درست حرف بزنی و از دستگاه سیاست خارجی تو چیزی بر نیومد و جواب خوبی ایرانی‌ها رو با متلک و زخم زبون دادی و هزار و یک جور چیز دیگه.
بابا ما آخر نفهمیدیم این وبلاگ نویس‌های ایرانی بالاخره به چه دردی می‌خورن؟ انگلیسی‌های بلاگر هم همین طور.
عزیزان وبلاگ‌نویس ایرانی شکاک بودن هم اندازه داره. برای یک بار هم که شده از یک چیزی تعریف کنید. اقلا توی این موقعیت حساس کوتاه بیاید. بعداً وقت زیاده که تو سر و کله هم بزنیم.
دولت آمریکا هم که الآن خودش فهمیده که حرف نزنه بهتره تا آب از آسیاب بیفته.
حالا باز بعضی‌ها شروع می‌کنن به متلک انداختن به من.