اتوبوس

سلام
خیلی وقته که سلام نکردم.
مدتی هست که می‌خوام درباره بلوتوث بازی بنویسم ولی وقت نمی‌کنم.
بگم بده یک سری معترض میشن و اگه بگم خوبه یک عده دیگه.
اما دیدید که دخترها اسم پسر روی بلوتوث هاشون می‌ذارن و پسرها اسم دختر.
البته دختر بلوتوث باز کم داریم. یه بار که یه دختری هر چی عکس مینی بی ناموسی بود برامون فرستاد.
بگذریم. خودم هم نفهمیدم چی گفتم. ولی چیزای بد نفرستید. دیروز یکی از رفقا اعدام دو مرد با یک زن رو برام فرستاد که اون زن تا یک دقیقه تمام در حال جون دادن بود و تقلا می‌کرد برای زنده ماندن. دلم آتیش گرفت. حساب کنید با یک معده خالی حالت تهوع هم پیدا کنید.
شب موقع برگشتن توی اتوبوس جلویی و عقبی بلوتوث بازی می کردن. هر دو مرد بودن. یکی با نام میترا و اون یکی با نام رویا. نگاه کردم هر دو مسن تر از من و متاهل. به خودم گفتم اینا خجالت نمی کشن انگار. یکی که مدام از اونا می‌خواست ازم. یکی هم نامردی نکرد و فیلم سر بریدن یک نفر رو برام فرستاد.
منم بلافاصله پاک کردم حالا هم هر چی یاد این فیلم و اون اعدام می‌افتم؛ حالم بد میشه.