طنز

نمایشگاه کتاب. جمعیتی که مثل سیل روانه کتاب ها می شوند. انبوه غرفه هایی که هر کتابی از هر انتشاراتی را می فروشند. نمایشگاه کتاب. شوی دخترها و پسرها. بیست و سومین نمایشگاه کتاب تهران. گوینده مدام از مردم انقلابی میخواهد که حجاب و شئونات اسلامی خود را رعایت کنند. انگار چند روز پیش هم یک عده ریخته بودند و شعارهایی علیه بدحجابی های مردم در نمایشگاه میدادند و درگیری شده بود.

نمایشگاه کتاب. غرفه های انتشارات دفتر آیت الله صانعی و آیت الله منتظری جمع شده بود. نمایشگاه کتاب مانده بود و انبوهی از غرفه هایی که تو را به این فکر وا میداشت که آیا واقعا آمده ای نمایشگاه کتاب یا آمده ای نمایشگاه فروش کتاب و محصولات مذهبی. شبستان مصلی تهران پر بود از کتاب های مذهبی. کتاب هایی که بالاخره باید یک ربطی به مذهب داشته باشد. هر کتابی را راحت پیدا میکردی. خودت را به زحمت نمی اندازی که در صف منتظر بمانی تا از راهنمایان بپرسی و در سیستم اسم کتابی که میخواهی را وارد کند و بنده خدا بعد چند روز که حسابی کار کرده و حتی سرش را هم قدری خارش نداده است به اشتباه کلمه ای یا شماره ای به تو اشتباه بگوید و چند ساعتی گیج و گنگ نمایشگاه را بچرخی تا شاید آن کتابی که میخواهی را بیابی.

نمایشگاه کتاب است دیگر. کاری نمی شود کرد. هم نمایشگاه است و هم مصلی. هم نمایشگاه است و هم وعده گاه دیدار. هم نمایشگاه است و هم کارگاه ساختمانی و گرد و خاک و سیمانی که به حلقت می رود و در سینه و روده و شکمت بتون آرمه می سازی. نمایشگاه کتاب است دیگر چه می شود کرد. جالب است که بین المللی هم هست. جالب تر اینکه این نمایشگاه با راسته کتاب فروشان خیابان انقلاب که چند خیابان پایین تر است تفاوتی نمی کند. ما هم چیزی نمی گوییم. مبارک است ان شاء الله این نمایشگاه کتابی که هر چه میخواهی میتوانی از هر غرفه ای کتاب مذهبی بیابی. کتاب های مذهبی با فروشندگان قرتی و فشن. فروشندگانی که خوب در این چند وقته با هم رفیق شده اند و شب ها همدیگر را تا منزل می رسانند! Read the rest of this entry »

روی این لینک توپ که سایت تابناک گذاشته کلیک کنید و حالش رو ببرید.
البته لینکش رو پیام برام فرستاده بود که وقتی فهمید بدون ذکر منبع فرستنده گذاشتم شاکی شد.
حالا برای اینکه دلش نشکنه اسمش رو توی این مطلب اضافه کردم.
بفرما پیام جون حالا راضی شدی؟

امروز روز خیلی تلخی برایم خواهد بود. خیلی تلخ تر از اون که بنویسم. شاعری که بسیار دوستش دارم و آرزوی دیدنش را داشتم به قول پرویز شاپور امروز صبح دم اذان از در خروج زندگی رد شد. از امروز ولع خواندن شعرها و نوشته‌های عمران صلاحی در وجودم بیشتر می‌شود. شعر زیر از معروف ترین سروده های مرحوم صلاحی است. شاعر مهربانی که مثل گفته اون آگهی برای همه سنین، همه سلیقه‌ها بود.
خونه بهار
کمک کنید هولش بدیم ، چرخ ستاره پنچره
تو آسمون شهری که ، ستاره برق خنجره
گلدون سرد و خالی رو ، بذار کنار پنجره
بلکه یه شب با دیدنش ، وا بشه چند تا حنجره
به ما که خسته ایم بگو ، خونه بهار کدوم وره
تو شهرمون آخ بمیرم ، چشم ستاره کورشده
برگ درخت باغمون ، زباله سوپور شده
مسافر امیدمون ، رفته از اینجا دورشده
کاش تو فضای شهرمون ، پیدا بشه یه شاپره
به ما که خسته ایم بگو ، خونه بهار کدوم وره
کنار تنگ ماهی ها ، گربه رو نازش می کنم
سنگ سیاه حقه رو ، مهر نمازش می کنم
آخر خط که می رسیم ، خط رو درازش می کنیم
آهای فلک که گردنت ، از همه مون درازتره
به ما که خسته ایم بگو ، خونه بهار کدوم وره