حنیف برادرمه. از برادر بهم نزدیک تر. پناه خستگی ها دل تنگی هام. رفیق لحظه های این چند ساله. خودش میدونه راست میگم. میدونه چقدر بهش توی این چند سال وابسته بودم. حالا رفته اون طرف انگار. هی بهش گفتم حنیف برو. نمون. ولی هی میگفت مملکتمه میخوام توش بمونم. ولی توی این چندماه کاری کردن که حنیف هم ترک وطن بکنه. از همون روز انتخابات که با هم از ستاد اومدیم بیرون تا همین الان ندیدمش. دلم براش یه دنیا تنگ شده. تا اینکه دیروز پریروز خبردار شدم که تو آلمان یه جایزه حقوق بشر بهش دادن. بی خبر بودم چون اینترنت و تلفن و ماهواره و همه منابع اطلاعاتی من دچار اختلال شده. خوشحالم که بالاخره یک خبر خوب ازش بهم رسید.

این هم متن سخنرانی حنیف هنگام دریافت جایزه اش هست:

ادامه مطلب

به‌منظور پوشش خبری و رسانه‌ای برنامه‌های ستاد مرکزی راهیان نور در مناطق عملیاتی یادمان دفاع مقدس، ستاد خبری راهیان نور تشکیل شد و از امروز آغاز به‌کار کرد.
ستاد خبری راهیان نور از امروز تا ۱۵ فروردین ۸۸ به انعکاس رویدادهای مناطق عملیاتی جنوب کشور و برنامه‌های کاروان‌های راهیان نور اعزامی از استان‌های مختلف به خوزستان می‌پردازد.
فرید صادقی، رئیس ستاد خبری راهیان نور در اهواز گفت: ستاد خبری راهیان نور در دو استان تهران و خوزستان تشکیل شده و اعضای ستاد در مقر محمودوند اهواز مستقر شده‌اند.
کاروان‌های زیارتی راهیان نور می‌‌توانند با مراجعه به مقر ستاد خبری راهیان نور، نسبت به پوشش خبری برنامه‌های خود اقدام کنند.
http://rahianpress.ir

کارمون شده مرثیه سرایی برای درگذشته ها. خوب پس با این حساب چی بنویسم برای منوچهر احترامی که فوت کرده؟!
یادمه دو سه سال پیش کتاب بچه ها من هم بازی رو از غرفه گل آقا گرفته بودم و ازش که همون جا نشسته بود خواستم تا برام امضا کنه. بهش گفتم کاش مجموعه کتاب های حسنی رو که بچه بودم برام خوانده بودن و حفظ بودم رو میاوردم تا امضا کنه. ناراحت شد گفت اگه اونا رو میاوردی دعوات می کردم.
حالا هم یک ضدحال بزرگ خوردم. خاطره همه کودکانی که تو ده سال اول بعد از انقلاب به دنیا اومده رفته اون دنیا. حالا مثل بقیه که بعد فوتشون انگشت حسرت گزیدیم و مرثیه نوشتیم، برای احترامی هم داریم همین کار رو می کنیم.
عنوان بعضی از کتابهای احترامی که من می خواندم:
دویدم و دویدم
حسنی نگو یه دسته گل
گربه ی من نازنازیه همه ش به فکر بازیه
دزده و مرغ فلفلی

پستان مادری گریان در دهان کودکی خواب آلود. بغض هایی که فرصت گریه می‌خواهند. قدم‌هایی که یک به یک سست تر می‌شود. نوای حزن انگیز موسیقی.
خداحافظ ای…
از پله های مترو بالا می‌آیم و مسیر بهشت زهرا را پیش می‌گیرم. وقتی به قبرستان جسدهای سوخته می‌رسم اینها را می‌بینم. مادران داغدار. نوزادانی که حالا هم دندان درآورده اند و هم راه می‌روند. نوعروسانی که بیوه های سه ساله شده اند. همسرانی که هنوز در چشمانشان غم می‌دود. کودکانی که پدر را ندیدند و نطفه هاشان روزهایی جنین شد که پدر آن بالاها بود. آن بالاهای بالا. آنجا که می‌گویند از آسمان هفتم هم انگار بالاتر است.

ادامه مطلب

دو هفته ای هست که ننوشتم. خوب نوشتن و ننوشتن من به قول بعضی از شبه دوستان مهم نیست.
می‌خواستم درباره دانشکده خبر بنویسم که چه اتفاقاتی که این چند وقت توش نیفتاده.
ولی با خودم گفتم بهتره که از انتخابات آمریکا بنویسم. نمی‌دونم چرا بعضی ها خیال می‌کنن که مک‌کین رییس جمهور آمریکا بشه برای ایرانی ها بهتره. اما نظر من اینه که بیشتر ایرانی ها دوست دارن که اوباما تو انتخابات آمریکا برنده بشه.
این نظرم علت داره. شاید اگه ایرانی‌ها حق شرکت در انتخابات آمریکا رو داشتن، به اوباما رای می‌دادن. به خاطر ارتباط سریع تر با آمریکا. به خاطر مساله هسته ای. به خاطر متعادل بودن اوباما. شاید ملت ایران برای پیروزی نامزد دموکرات ها دست به دعا برمی‌داشتن.
خیلی علت های دیگه هم هست که فکر می‌کنم اگه اوباما پیروز بشه بهتره. ولی من کارشناس بین الملل نیستم و سوادم در حد همینی هست که می‌دونم.
البته چند سال پیش توی پیش بینی های نستراداموس خوندم که نوشته بود رییس جمهور آمریکا و پاپ ترور میشن. حالا گفتم اینجا بنویسم که اگه چنین اتفاقی افتاد من نفر اولی باشم که گفتم. امیدوارم به عنوان تروریست نیفتن دنبالم.
تا اینجا بی‌خیال. اما بعد روشن شدن تکلیف انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، دوره بعدی انتخابات ریاست جمهوری در ایران می‌تونه برای دنیا مهم باشه. احمدی نژاد و بوش در دو سوی جهان پر خبرسازترین رییسان جمهور جهان هستند و اگه رییس جمهور فعلی ایران رای نیاره برای دور بعد ریاست جمهوری با وجود تبلیغات زودهنگامش دنیا رو انگشت به دهن می‌کنه. اما به شرطی که حریف قدری برای اون پیدا بشه.
امروز سیاسی ترین روز جهان است. انتخابات آمریکا و استیضاح عوضعلی کردان. خوب کردان اگه استیضاح شد و میگن تا الان حقوق هایی که گرفته و کارهایی که رسانه ها جرات کار کردن روش رو ندارن به کنار بذاریم. باید ببینیم وزیر بعدی کشور چه کسی هست؟!
دولت احمدی نژاد عجیب ترین کابینه رو از ابتدای انقلاب یا حتی تو صدسال گذشته داشته. دور دوم رای گرفته از مردم. چند وزیرش رای نگرفتن. کلی شون رو خودش برکنار کرد. اما میگن وزیر کشور بعدی احمدی مقدم فرمانده فعلی نیروی انتظامی هست و سردار رادان به جای او به فرماندهی میرسه. اون وقت معلوم نیست که گستره گشت ارشاد به کجاهای ایران خواهد رسید. خوب اینا حدث و گمان هست و شاید سردار رادان برای سال ۱۳۹۲ نامزد ریاست جمهوری بشه.
اما اگه مک کین بشه که من همه دعاهام بی تاثیر میشه. اگه مک کین بشه که سیاست خارجی افتضاح بوش رو ادامه میده. در اولین اقدام سعی می‌کنه تاسیسات هسته ای ایران و یکی دوتا از مراکز اصلی نفتی ایران رو به علاوه منطقه عسلویه بکوبه. بعد با استفاده از سرباز هایی که تو عراق و افغانستان داره به سمت خاک ایران میاد. هواپیماهاش رو داخل مزر ایران مستقر می‌کنه تا بدون استفاده از فضا و زمین کشوری خاص به ایران نفوذ کنه. البته این احتمالات خیلی ضعیفه چون ایرانی ها مردم دقیقه نود هستن و یه وقت دیدی باز مثل جنگ با عراق با دست خالی دمار از روزگار آمریکا در آوردن. اگه هم پاسخ نظامی بدیم، ناوهاشون رو می‌زنیم اول بعد هم چندتا موشک خرج اسرائیلی های نمک به حروم می‌کنیم.
شاید هم اگه مک کین شد، اون دست دوستی به طرف ایران دراز کنه و یهویی سیاست خارجی آمریکا رو کن فیکون بکنه.
خدا رو چه دیدی شاید هم هیچ کدوم از اینا نشد و جهان روی موج آرامش سوار شد. شاید هم من آدم شدم. شاید!!!

انیستیتو مطالعات ارتباطات و رسانه، نشست تخصصی بررسی ابعاد رسانه‌ای عملیات رضوان را برگزار می‌کند.
به گزارش روابط عمومی انیستیتو مطالعات ارتباطات و رسانه، این نشست ساعت ۱۴ روز سه شنبه هشتم مردادماه و با حضور حسن عابدینی مدیرکل اخبار شبکه العالم و سعد الله زارعی، کارشناس مسائل بین المللی در سالن شهدای دانشجوی دانشکده خبر برگزار می‌شود.
رئیس انیستیتو مطالعات ارتباطات و رسانه، هدف از برگزاری این نشست را بررسی جهت گیری‌های رسانه‌های داخلی و خارجی در پوشش خبری عملیات غرورآفرین رضوان بیان کرد.
فرید صادقی افزود: رصد جهت گیری‌های رسانه‌ها و تولید محتوای غنی در مقابله با جنگ رسانه‌ای دشمنان، در دستور کار انیستیتو مطالعات ارتباطات و رسانه قرار دارد.

به شدت خسته ام. اما باید نوشت. امان از خبرنگاری که روز و شب نمی‌شناسد و تویی که باید دیگران را خبردار کنی. فقط علت خستگی ام را می‌گویم. از ابتدای صبح تا الان که ساعت به ۲۳ نزدیک می‌شود داشتم راه می‌رفتم دنبال کارهایی که باید انجام شود.

ادامه مطلب

خواستم درباره سوم تیرماه بنویسم. سالگرد انتخابات محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری.
ولی بی خیال شدم چون فهمیدم فردا نمایشگاه عکس یکی از بهترین دوستانم افتتاح میشه.
سردشت عنوان نمایشگاه قادر عاقلی دوست بسیار دوست داشتنی من هست. عکاس جوانی که مدتی پیش به غرب ایران رفت و از مصدومین شیمیایی سردشت که ۲۰سال با عوارض بمب ها مبارزه می‌کنن عکس گرفت.
فردا ساعت ۵عصر میرم به خانه عکاسان ایران تا بعد از مدت‌ها ببینمش و از عکش‌هاش لذت ببرم.
شما هم حتماً بیاید مطمئنم لذت خواهید برد.
نمایشگاه عکس سردشت از ۵ تا ۱۰ تیرماه، از ساعت ۹ تا ۱۹ در نمایشگاه خانه عکاسان ایران واقع در تقاطع خیابان حافظ و سمیه، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی؛ برقرار است.

ادامه مطلب

دو ساعت دیگه امتحان دارم، اما ببین وبلاگ نویسی با آدم چی کار که نمی‌کنه.
روزنامه تهران امروز توقیف شد.
توضیح اضافه نمی‌دم. خودتون به به کنید.
سایت روزنامه
خبرش تو فارس
گزارش آفتاب
عکسی که میگن باعث توقیف روزنامه شده
من از اینجا خبردار شدم

روی این لینک توپ که سایت تابناک گذاشته کلیک کنید و حالش رو ببرید.
البته لینکش رو پیام برام فرستاده بود که وقتی فهمید بدون ذکر منبع فرستنده گذاشتم شاکی شد.
حالا برای اینکه دلش نشکنه اسمش رو توی این مطلب اضافه کردم.
بفرما پیام جون حالا راضی شدی؟