اين چند روز، روزهاي حضرت علي هست. خيلي دوست داشتم كه علي باشم. حداقل علي وار باشم.

حكمت 203ياد مرگ و پرهيز كارى (اخلاقى)

وَ قَالَ علي [عليه السلام] أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِى إِنْ قُلْتُمْ سَمِعَ وَ إِنْ أَضْمَرْتُمْ عَلِمَ وَ بَادِرُوا الْمَوْتَ الَّذِى إِنْ هَرَبْتُمْ مِنْهُ أَدْرَكَكُمْ وَ إِنْ أَقَمْتُمْ أَخَذَكُمْ وَ إِنْ نَسِيتُمُوهُ ذَكَرَكُمْ .

و درود خدا بر او ، فرمود : اى مردم ! از خدايى بترسيد كه اگر سخنى گوييد مى شنود ، و اگر پنهان داريد مى داند، و براى مرگى آماده باشيد كه اگر از آن فرار كنيد شما را مى يابد، و اگر بر جاى خود بمانيد شما را مى گيرد ، و اگر فراموشش كنيد شما را از ياد نبرد.

 | لينك | نظرات (0) | دنبالك (0)

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت
با من راه نشین باده مستانه زدند

آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه کار به نام من دیوانه زدند

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

شکر ایزد که میان من و او صلح افتاد
صوفیان رقص کنان ساغر شکرانه زدند

آتش آن نیست که از شعله او خندد شمع
آتش آنست که در خرمن پروانه زدند

کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

چند بار فال گرفتم. چند شب پشت سر هم. هربار این غزل می آمد. تعبیرش را خودم نمی دانم. اگر می دانید به من بگویید.

 | لينك | نظرات (1) | دنبالك (0)

تيتر رو نمي‌دونم درست به كار بردم يا نه؟!
اما از دوستاني كه منت گذاشتند و لينك من رو در سمتي از وبلاگ خودشون به هر صورتي گذاشته‌اند و من با ديدن شمارنده وبلاگم متوجه لينك دادن اونها ميشم، ازشون خواهش مي كنم به صورت يادداشت يا پيغام من رو مطلع كنن تا از خجالتشون دربيام.
بعضي از دوستان رو هم من به ليست پيوندهاي وبلاگم اضافه كردم ولي يكي نگفت خرت به چند من.
يادتون نره چي گفتم‌ها

 | لينك | نظرات (0) | دنبالك (0)

مدام SMS می زنم
تو هی جواب می دهی
تنم بوی عشق گرفته
ببخش که کهنه ام
اما
دل خاک گرفته من هم
رنگ تکنولوژی گرفته است

 | لينك | نظرات (1) | دنبالك (0)

امروز روز خيلي تلخي برايم خواهد بود. خيلي تلخ تر از اون كه بنويسم. شاعري كه بسيار دوستش دارم و آرزوي ديدنش را داشتم به قول پرویز شاپور امروز صبح دم اذان از در خروج زندگی رد شد. از امروز ولع خواندن شعرها و نوشته‌هاي عمران صلاحي در وجودم بيشتر مي‌شود. شعر زير از معروف ترين سروده هاي مرحوم صلاحي است. شاعر مهرباني كه مثل گفته اون آگهي براي همه سنين، همه سليقه‌ها بود.

خونه بهار
كمك كنيد هولش بديم ، چرخ ستاره پنچره
تو آسمون شهري كه ، ستاره برق خنجره
گلدون سرد و خالي رو ، بذار كنار پنجره
بلكه يه شب با ديدنش ، وا بشه چند تا حنجره
به ما كه خسته ايم بگو ، خونه بهار كدوم وره
تو شهرمون آخ بميرم ، چشم ستاره كورشده
برگ درخت باغمون ، زباله سوپور شده
مسافر اميدمون ، رفته از اينجا دورشده
كاش تو فضاي شهرمون ، پيدا بشه يه شاپره
به ما كه خسته ايم بگو ، خونه بهار كدوم وره
كنار تنگ ماهي ها ، گربه رو نازش مي كنم
سنگ سياه حقه رو ، مهر نمازش مي كنم
آخر خط كه مي رسيم ، خط رو درازش مي كنيم
آهاي فلك كه گردنت ، از همه مون درازتره
به ما كه خسته ايم بگو ، خونه بهار كدوم وره

 | لينك | نظرات (0) | دنبالك (0)

گیسوانت را به باد بسپار
تا آقتاب را نوازش کند
گوش کن
در کوچه پس کوچه های
ماه گرفته دلم
پرنده ها
جور دیگری می خوانند
می روی
برو
حداقل سایه ات را بر جای بگذار
تا بهانه ای باشد
برای بوسه های گاه به گاهم
به قصد افطار

 | لينك | نظرات (1) | دنبالك (0)