خداییش ما جوونا از انقلاب چی می‌دونیم؟

انقلاب ۵۷
خسته‌ام، خوابم میاد.
دوست داشتم امشب یک گزارش تصویری خوب درباره انقلاب رو وبلاگ بذارم تا ملت ببینن.
خمیازه می‌کشم.
چشمام خماره.
وحدت فرهاد رو گذاشتم و گوش می‌دم.

دوست داشتم تو این چند روز می‌رفتم و عکس‌های معروف انقلاب رو از همون زاویه ۳۰سال پیش می‌گرفتم.
دوست داشتم امروز دوربین رو برمی‌داشتم و می‌رفتم از میدان انقلاب، آزادی و جمهوری عکس می‌گرفتم.
می‌خواستم روزنامه‌های زمان شاه رو که تو خونه دارم بخونم.
خیلی کارهای دیگه هم دوست داشتم انجام بدم که نشد.
بعد فکر کردم که من که نسل انقلاب نیستم.
هرچی درباره اون روزها می‌دونم خودم رفتم دنبالش و خوندم.
فکر کردم چرا اونایی که باید انقلاب رو به ما نشون بدن و بگن چی بوده تا به حال چیز زیادی نگفتن.
باز خمیازه می‌کشم.
فرهاد داره میگه:
توی قاب خیس این پنجرها
عکسی از جمعه ی غمگین می بینم
چه سیاه به تنش رخت عزا
تو چشاش ابرای سنگین می بینم
داره از ابر سیاه خون می چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه
چک چک چک چک چک
اون همه انقلاب.
اون همه تو خیابون ریختن‌ها.
اون همه خاطره.
اون همه اشک و خون و خنده.
توی ذهن بچه‌های این دوره و زمونه مبهمه.
باور کنید خیلی‌ها هیچی نمی‌دونن.
نگا کن مرده‌ها به مرده نمیرن
حتی به شمع جون‌ سپرده نمیرن
شکل فانوسی ان، که اگه خاموش شه
واسه نفت ریز هنوز یه عالم نفت توشه
صدای الله اکبر داره میاد
صدای بچه‌ها قوی‌تره
اما اونا واقعا می‌دونن تو اون سال‌ها چی گذشت.
آیا من اون‌طور که باید بدونم می‌دونم؟
هنوز بهترین خاطراتم روزهایی هست که بچه‌ها به زور و گریه از باباشون پول می‌گرفتن تا برای دهه فجر شرشره بخرن.
تو اینترنت درباره انقلاب گشتم.
موسسه‌ای که برای تاریخ معاصر تحقیق می‌کنه یک سی دی زده با قیمت ده هزار تومن. با دو سه خط توضیح. دست تو جیبم می‌کنم.
چندتا بلیط اتوبوس و دوسه هزار تومن پول.
فکر فردا رو می‌کنم.
می‌خوام برم عکس بگیرم.
واقعا فردا چی ‌میشه؟
باز خمیازه می‌کشم.
چشمام هنوز خماره.
الله اکبرها تموم شده.
فرهاد باز داره می‌خونه.
میشکنم آینه رو تا دوباره
نخواد از گذشته ها حرف بزنه
آینه میشکنه هزار تیکه میشه
اما باز تو هر تیکه اش عکس منه
عکس ها با دهن کجی بهم میگن
چشم امید رو ببر از آسمون
روزها با همدیگه فرقی ندارن
بوی کهنگی میدن تمومشون

Be Sociable, Share!

•